De fotoreportage van de doopselviering staat vanaf nu online. Je kunt die vinden in het foto album. Het doopkleedje van Matilda was er eentje van Strass. Het mag voor een keer wel eens iets speciaals zijn, niet?
De viering was een succes, misschien omdat hij maar half zo lang duurde dan die van Miro? Toch hebben we alles gezegd wat we wilden zeggen. Het komt vooral door de priester die ons voorging in de viering. Hij draaide er minder paté rond (zoals wij hier wel eens zeggen). En toch heeft hij ons een mooie boodschap meegegeven. En toen we in de doopkapel stonden om wat water over Matilda’s hoofdje te laten gieten, ja, toen gebeurde het: KRIJSEN!!! De priester vroeg bezorgd of hij verder mocht doen? Oh ja, natuurlijk! Roep maar, anders gaan we je niet verstaan. We zijn het al zo gewoon: als ons meisje haar keel openzet, moet je roepen naar elkaar, of gebarentaal gebruiken. Maar in de kapel had haar stem nog meer volume door de echo. Amai amai! God zal ons meisje zeker bermerkt hebben!
Het feestje achteraf was heel gezellig. Leuk om de hele familie nog eens samen te zien! De champagne van peter Jan smaakte subliem. Zo heb ik het toch gehoord, want door de borstvoeding drink ik nog altijd geen alcohol. De vlaaien van meter Marie-Jeanne smaakten heerlijk. Voor het andere eten en drinken hadden we zelf gezorgd. Maar het was eigenlijk gewoon heel leuk om gezellig wat te babbelen en samen te zijn. Misschien is het volgende feestje voor de hele familie de eerste communie van Miro?

This entry was posted on Friday, September 12th, 2008 at 22:48 and is filed under dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.