Miro zijn eerste optreden zit erop. Weken hebben ze eraan voorbereid, al vanaf de eerste dag dat hij naar school ging eigenlijk. Trots had hij al het “stappenlied” gezongen en gedanst thuis. Hij vertelde dat hij zijn hoed moest opzetten, dat hij dan de muziek moest aanzetten en dan danste hij in rondjes terwijl hij zong van “voor de koetjes en de paardjes zeg ik hiep hiep hoi” en bij die hiep hiep hoi stak hij zijn vuistjes de lucht in. Super vonden wij het!
Vandaag mochten de grootouders komen kijken naar de namiddagvullende revue. Alle kleuterklassen traden op en de 6de klassers deden ook mee. De oma’s en opa’s van Miro zaten vol verwachting te kijken hoe hij het ging doen. En wat denk je? Inderdaad, Miro was zo onder de indruk van het hele gebeuren dat hij enkel tijd had om te kijken. Hij heeft niet zoveel meegedaan. Toen hij bruidsjongen moest spelen (zie foto) heeft hij wel flink meegestapt. En wat hoorden ze nog? Het liedje van hiep hiep hoi ging als volgt “voor de oma’s en de opa’s zing ik hiep hiep hoi.” Hoe hij er koetjes en paardjes van gemaakt had thuis…
Als we zo kijken naar de foto’s, dan merken we wel dat hij nog klein is, hij is de kleinste (en voorlopig jongste) van de bende. Maar eigenlijk vinden we dat helemaal niet erg. Hij wordt zo snel groot… Laat hem nog maar eventjes de kleinste zijn!
Een selectie foto’s van het grootouderfeest kan je bekijken in het foto album.
Als je hem hoort babbelen, dan zou je echt niet denken dat hij nog zo klein is. Hij praat je echt onder tafel! We zeggen wel eens tegen elkaar: hij wordt later journalist of logopedist of leraar… Want uitleggen kan hij als de beste!

This entry was posted on Tuesday, February 3rd, 2009 at 20:31 and is filed under dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.