Je zou denken dat ze al volop loopt als je deze foto ziet. Maar nee, ze loopt nog niet door. Ze staat al heel stevig alleen, kan al enkele stapjes alleen zetten als ze aangemoedigd wordt, heeft genoeg aan één vingertje om de hele tuin door te wandelen… Maar ze is dus nog niet helemaal vertrokken. Lang zal het niet meer duren!
Ze zit nu trouwens in een heel leuke periode: ze speelt al echt met speelgoed! Ze begrijpt de wereld rondom haar al goed en kan er echt al in “meedraaien”. Ze begrijpt al zoveel en wil al zoveel zeggen! Zo laat ze ook heel vaak haar huil-stemmetje horen als iets niet gaat zoals zij wil. En ja, ruzie met broer hoort daar zeker bij, jaloers zijn op elkaar, ik denk dat het onvermijdelijk een periode is waar ze (en dus ook wij) door moeten. Gouden tips zijn altijd welkom
Ze probeert ook alles na te zeggen wat wij zeggen. Haar eerste tweelettergrepige woordje is er ook al: danke (daaku), echt zooo schattig! We zijn al benieuwd hoe Miro en Matilda gaan converseren met elkaar.

This entry was posted on Monday, July 27th, 2009 at 08:47 and is filed under dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.