Vorig schooljaar startte Miro in een splinternieuw peuterklasje. De nieuwe klas was net aangebouwd, je kon de verse cement nog ruiken. Juf deed haar best om de kindjes alles te bieden wat ze nodig hadden. De tijdelijke zithoek waren enkele bakken met planken erop. Voor friemelende peuters was dat niet zo veilig. Opa Jan stelde dan ook voor om enkele bankjes te maken voor het klasje.
De hele vakantie is hij er mee bezig geweest. Elke keer ging Miro kijken in het kot: eerst waren er enkel planken, daarna werden ze verzaagd, dan geschaafd, dan begonnen er meer vormen in te komen, de scherpe kantjes werden afgerond, de latjes werden vernist, en eens ze verlijmd werden, ja dan pas kon Miro het echt zien: BANKJES!
Miro was supertrots op zijn opa toen we de bankjes naar de klas brachten. Zal hij later ook zo handig worden als opa? Zal hij die passie geërfd hebben? Eerst die angst voor het lawaai van de machines overwinnen en dan zien we wel

This entry was posted on Sunday, August 16th, 2009 at 21:50 and is filed under geen categorie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.