Met een klasje van op school gingen we laatst naar de kinderboerderij waar ze ons klaaskoeken leerden bakken. Met het receptje bij de hand, wou ik het thuis ook eens proberen. Na hun middagdutje op woensdagnamiddag wou ik aan de slag gaan. Maar pech oh pech, Miro kwam maar weer eens met zijn verkeerde been uit bed en had maar één antwoord klaar op al mijn vragen: “neen”. En als Miro zo opstaat, is daar weinig aan te doen, tenzij hij het zelf wilt. Hem negerend, ben ik dan maar met Matilda aan de slag gegaan om het deeg te maken. Gelukkig draaide Miro beetje per beetje bij en wilde hij ook meedoen. Matilda vond de deegrol en het stiekem proeven van het deeg het leukst. Miro vond het schilderen met eigeel wel het plezantst. ’s Avonds, toen papa thuis kwam, was Miro daar al met een hele bakplaat! Trots dat hij was!

This entry was posted on Friday, December 18th, 2009 at 10:32 and is filed under geen categorie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.